Abisi.webs.com www.titra.al
Përktheu: Silvi Mema Shpërndau: Ilir Beqiri
Afër...
Më afër...
Sepse sa më shumë të mendosh se sheh,
aq më e lehtë është për mua të të mashtroj...
Do shfletoj letrat dhe dua që të zgjedhësh njërën prej tyre.
Jo këtë, kjo dihet...
Fokusohu tek letrat...
Ishte shumë shpejt, do ta bëj përsëri...
je gati?
- E zgjodhe? - Po.
- E ke në mendje? - Po.
- E sheh letrën këtu? - Jo.
Kjo sepse po sheh shumë afër...
Çfarë po ju them gjatë gjithë kohës...
- Sa më afër të shohësh... - Aq më pak sheh...
Subtitles downloaded from Podnapisi.NET
Tani më shiko në sy... Dhe... Fli. Në rregull.
Dhe...
Nëse mund ta marrësh këtë kartëmonedhë nga unë, mund ta mbash...
Eja merre.
Nëse mund të thuash emrin tënd, mund ta marrësh.
Ok, qëndro aty ndërkohë
që unë merrem pak me burrin tuaj...
- E shikoj... mos më thuaj... - Natyrisht...
Plazh... Kokteile...
- Në Florida? - Shiko, ishte një udhëtim për punë.
Po, po, po... për një lloj tjetër pune...
Për punën më të vjetër në botë...
E di çfarë? Zemër, eja...
Mos lëviz...
Po mendon për emrin e një gruaje...
A, B, C, D, E, F, G, H, I, J... J, Xhin, Xhein, Xhenet.
Kush është Xheneta?
E njeh Xhenet-ën? Nuk është shoqja jote e ngushtë, apo jo?
Motra jote... Zot i madh.
Ti nuk ishe në udhëtim pune...
Ti ishe me Xhenet-ën, motrën e gruas tënde...
Ok, lëviz pak, eja këtu...
- Do që kjo gjë të fshihet? - Po...
Ok, nxirre kuletën.
Hë pra, nxirre.
- Gjithmonë e bën këtë gjë? - Jo, vetëm në raste të veçanta...
Sa ke aty? 275?
- S'paske shumë. Do marr 250. - Ti je një zhvatës.
Po... pa dyshim...
Ok, dhe... fli...
Tani, kur të kërcas gishtat, ti nuk do të mbash mend asgjë nga ato që ndodhën.
Dhe ti shoku,
sa herë të shohësh ose të mendosh për Xhenet-ën,
do të të shfaqem unë... lakuriq.
Dhe nuk është pamje e bukur...
Dhe... zgjohu...
Epo, bëra më të mirën e mundshme
por disa njerëz nuk është e thënë të hipnotizohen.
- Bëra ndonjë gjë gabim? - Jo, nuk bërë asgjë.
- Ok. - Ok.
Zonja dhe zotërinj, unë jam magjistari tjetër i madh
dhe do i jap 100 dollarë kujtdo
që zbulon marifetin e radhës.
Kam një lugë të zakonshme nga Mauth Dilon
këtu në Bruklin, siç e shihni...
Tani të gjithë shihni me vëmendje...
Do ta përthyej lugën me mendjen time...
Faleminderit, faleminderit.
Çfarë është kjo?
Paska një lugë të fshehur...
Kam një marifet tjetër...
Ose mund të më japësh mua 100 dollarë.
The që do ta bëje...
- Ke intuitë të mirë... - Faleminderit.
Kuleta ime... Ora ime...
Ndalojeni atë tipin...
Atë me xhaketë lëkure, më mori kuletën.
Jeni gati të magjepseni?
Sapo ora të tregojë 0,
një enë me piranja mishngrënëse
do bjerë nga sipër.
Deri atëherë, duhet t'i kem hequr prangat.
1,2,3.
Ndihmë...
Ndihmë! Ndihmë...
Lëvizni, lëvizni...
Hapni rrugën.
Dreq!
Kushdo që ja ka dalë aty, le të flasë...
- Unë jam fansja jote më e madhe. - E kuptova nga mënyra si më shihje...
Prit...
Si e bëre atë...
- 7-ën karo në ndërtesë? - Po...
Eshtë sekret profesional.
Po të jap një ndihmë... Kisha përfshirë një...
elektriçist në ndërtesë...
- Sa i dhe? - 50 dollarë.
- Eshtë kaq seksi... - Faleminderit.
Gjithmonë del e njëjta letër?
Mund ta bëj atë marifet në 52 mënyra të ndryshme.
Do përdorësh disa marifete mbi mua?
Do shoh se ç'mund të bëj...
Djalosh magjik!
Duhet të largohesh...
Po tallesh? Kjo është kaq e sikletshme.
"I dashuruari"
Këtë bën gjithmon ti? I mashtron vajzat
- duke i sjellë këtu... - Rruga 45, Ivëni Lindor, Nju Jork.
Mos u shqetëso, do të të telefonoj...
Ti s'e ke numrin tim.
Jam magjistar, mund ta gjej. Natën e mirë.
Ti je maskara.
"Vdekja"
Rruga 45, Ivëni Lindor, Nju Jork.
"Vetmitari"
Rruga 45, Ivëni Lindor, Nju Jork.
"Priftëresha e lartë"
Rruga 45, Ivëni Lindor, Nju Jork.
Henli...
Deni?... Çkemi...
Ke marrë dhe ti një kartë?
Shumë mirë, më bëhet qejfi për ty.
Ja çfarë do bëjmë. Unë do shkoj lart të kontrolloj vendin.
Ti më prit këtu jashtë. Do kthehem të të marr. Ok?
- Deni? - Po?
Nuk jam më asistentja jote.
- Çfarë ke bërë gjatë gjithë kësaj kohe? - Deni, ti e di fare mirë se ç'kam bërë.
I kam parë të gjitha postimet e tua anonime në faqen time të internetit.
Faqe interneti, e mrekullueshme. Më bëhet qejfi për ty.
Po shpërndan famën tënde.
Pra, mesa duket, asnjë nga ne
nuk ishte i vetmi i përzgjedhur.
Më lini të jem i pari që të fundos egon time.
- Më fal... - Dera është e kyçur...
Vërtet? Më lër ta kontrolloj.
Ti, prit... mos më thuaj...
Helena...? Jo, jo... Henli.
E ke të shkruar në kupën e kafesë.
Të them të drejtën,
ajo nuk ishte magji, ishte vrojtim.
Vrojtimi i dytë është që, ti je shumë e bukur.
- Faleminderit. - Ok, shumë mirë. Kjo ishte e këndshme.
Xhej Deniëll Atlas. Gëzohem që u njohëm.
Shumë bukur! E dija që do ta bëje një gjë të tillë...
Nuk më interesojnë gjërat psikologjike që bën ti,
sidomos nëse do të gjesh se çfarë na solli ne këtu,
edhe nëse do të ishte e vërtetë.
Kam ndjesinë... se ti je...
një fanatik kontrolli.
Prit një minutë, jemi njohur gjë më parë?
Nuk është e nevojshme të jesh mentalist për ta kuptuar këtë gjë.
- Ti je një fanatik kontrolli. - Mendoj se ishte kompliment.
Vetëm ti e merr si kompliment.
Ja dhe një kompliment tjetër.
Prandaj nuk jeni më çift ju?
- Çift? - Çift?
Jo, jo, s'kemi qënë asnjëherë çift.
Ne ishim thjesht gjysëm...
- Ajo ishte një asistente shumë e mirë. - Por isha shumë e trashë për Denin.
Jo, ashtu siç e kam thënë, ishte për shkak të derës së bllokuar.
- Askush nuk e kalon dot atë. - Rebeka Kantris.
Rebeka e kaloi për vite me radhë.
E di se sa e vështirë është të veshësh ato kostumet e ngushta...
Jo, më intereson vetëm vetja ime...
Ok. Pra s'të ka bërë asnjëherë të ndihesh e veçantë.
Dhe më beso. Ti e meriton të trajtohesh në mënyrë që të ndihesh e veçantë.
Histori e bukur...
Më pëlqeu shumë shoqëria juaj.
S'ka mundësi...
Xhei Deniëll Atlas?
Kam parë gjithçka që ti ke bërë.
Ti je... unë të kam idhull, me të vërtetë.
Unë jam Xheku, meqë ra fjala.
- Ke marrë ndonjë nga këto? - Po...
Ja ku është...
Priftëresha e lartë.
Unë jam I dashuruari...
Endërro.
Dashuri dhe lotë.
Po presim për ndonjë tjetër?
Dera është e kyçur.
Asgjë nuk është ndonjëherë e kyçur.
Ç'është ky vend?
Dhe unë që mendoja se shtëpia ime ishte rrëmujë...
Qënka ngricë këtu.
- Ç'është ajo? - S'e di.
Çfarë thotë?
Tani nuk mundeni.
Një trëndafil me emër tjetër.
Kjo është fantastike...
Shikoni...
- Eshtë gaz! - Qetësohuni...
Eshtë akull i thatë.
Prit,me çfarë mendoni se ka lidhje e gjithë kjo?
Prit, prit!
Nuk kapa asgjë.
Ok, faleminderit. Faleminderit për vonesën.
Thjesht po mundohesha të krijoja hapërsirë për zgjuarsinë.
Deni, thuaj të vërtetën, ti e bëre këtë?
Jo! Prit, e bëre gjë ti?...
Unë... çfarë?...
Pse s'më pyet njeri nëse e bëra unë?
Fantastike...
S'ka elektricitet.
Le të kontrollojmë...
Plan-projekte!
Eshtë e pabesueshme!
Kush mendoni se e ka bërë këtë?
S'e di,
por kushdo qoftë, dua ta takoj.
Eshtë një shfaqje...
TANI ME SHIHNI
Las Vegas, një vit më vonë.
Merit Mekinën...
Deniëll Atlas...
Henli Riz...
Xhek Uajlldër...
Artur Treslër dhe MGM
ju prezantojnë me krenari...
Katër Kalorësit.
Faleminderit.
Do provojmë diçka të veçantë sonte.
Për numrin e fundit, do bëjmë diçka që nuk është parë ndonjëherë
drejtpërdrejt në një skenë të Las Vegasit.
Apo në ndonjë skenë tjetër, të jemi më të saktë.
Zonja dhe zotërinj....
Sonte.... Do grabisim një bankë.
Paska shumë emocion sonte këtu.
Dhe unë jam e emocionuar. Po ju njerëz?
1,2,3.
Më falni zotëri. Por nuk lejohet të filmoni shfaqjen.
Ok. Po, patjetër.
Po e heq.
Në fakt, me duhet t'jua marr,
dhe të vij t'ju kontrolloj përsëri.
Ok...
Ok. Ju lutem, qetësohuni tani.
Cili prej jush këtu,
ka një bankë që do të grabisë?
Shumë njerëz do ta donin këtë gjë
por do të zgjedhim një në mënyrë të rastësishme.
Kështu do ishte e drejtë, apo jo?
Zgjidhni një këtu.
Aty ka topa me numrat e platformave.
Xhek, mund të më japësh një numër platforme?
Faleinderit. Eshtë pjesa B. Ku është platforma B?
Ok, ja ku qënka.
Do jetë një nga ju djema. Bëhuni gati.
E shoh që jeni të emocionuar.
Merit, numri i rrjeshtit, të lutem?
Faleminderit Merit. Doli numri 5.
Ngelet për të zgjedhur numrin e vendit.
Numri me fat 13. B/5/13 ku je?
Zotëri, çohuni, ju lutem.
Ja ku qënkeni. Shumë mirë.
Ju lutem, mund të konfirmoni
që vendi juaj është saktësisht B/5/13?
- Po. - Ok, fantastike.
Tani, mund të na thoni emrin tuaj
dhe emrin e bankës tuaj?
Emri im është Etien Fronsi
dhe banka ime është Kredit Republikan në Paris.
Francë... ok... Shpresoja të ishte diku më afër.
Jo deri andej...
Por nuk ka rëndësi.
Mund të vini në skenë? Le ta mirëpresim.
Por përpara kësaj,
është dikush këtu sonte
pa ndihmën e të cilit, ne magjistarët...
do të ishim ende duke punuar në rrugë,
dhe duke u përpjekur të arrinim...
në fakt, të arrinim këtu.
Disa nga ju mund ta njohin,
shumë kompani mbajnë emrin e tij.
Ai është miku ynë, ndihmësi ynë,
zoti Artur Treslër.
Ju lutem, çohuni, Artur.
I vetmi burrë që ka
numrin e telefonit të mbretëreshës.
Ju lutem, qëndroni pak ashtu.
Doja të thoja se kur zoti Treslër na mori,
i premtuam që si skuadër, do të bëheshim magjistarët më të mirë.
Kështu që duam ta falenderojmë.
Nëse e vutë re jashtë,
e vumë emrin tuaj në krye.
Nëse del se jeni kaq të mirë
sa ç'mendon ti vajzë e mbarë,
ajo gjë s'do të jetë e nevojshme për shumë kohë.
Pse nuk na shihni
dhe më pas vendosni vetë...
Zonja dhe zotërinj... Artur Treslër.
Faleminderit dhe le të fillojmë.
Merit Mekinën.
Faleminderit. Xheku do sjellë në skenë diçka
që ne magjistarët e quajmë helmeta e transportimit.
Duhet ta vendosni. Do t'ju lejojë që të lëvizni
me të vërtetë në hapësirë dhe në kohë.
Banka juaj është në të tetin?...
Nëntin? Distriktin e nëntë të Parisit. - Po.
Pasi të mbërrini atje, mund të flisni me ne nëpërmjet helmetës.
Zot. Sa bukur.
Duke qënë se është shumë elegante,
është koha që Francezët të mësojnë nga Amerikanët në lidhje me këtë.
- Faleminderit. - Ju pëlqen pajisja në kokë?
Faleminderit.
Faleminderit shumë.
Ashtu është.
Përpara se të fillojmë, ju lutem,
zgjidhni një letër, çfarëdo. Jo atë.
- Bëj shaka. Merre letrën. - Ok.
Tregoja miqve të platformës B.
Ok. Shumë mirë. Tani, ju lutem, firmosni në të.
Në Anglisht nëse mundeni.
Ok, shumë mirë. Faleminderit.
Vendoseni në xhepin tuaj.
Dhe tani, një detaj i vogël...
Tani Etien, le të hipim në këtë strukturë.
Paç fat! Eshtë ora 00:15 këtu në Vegas,
dhe 8:15 në Paris.
Banka hapet në më pak se 10 minuta.
- 1,2... - 3.
Etien.
Nuk supozohej të ndodhte ashtu, apo jo?
Etien?
Po më pëlqente ky tipi Francez.
Ku iku?
PARIS, në të njëjtën kohë.
Ja ku është.
Jo, jo, jo. Ju lutem...
Deniëll Atlas, më dëgjon?
- Etien, je mirë? - Po.
Shkëlqyeshëm.
Çfarë sheh aty?
Para!
Janë të vërteta?
Po, duhet të jen rreth 3 milion aty.
Fantastike.
Ok. Tani duam që të veprosh kështu.
Dua që të nxjerrësh nga xhepi letrën e firmosur,
dhe bashkë me të
edhe biletën e shfaqjes së sotme,
dhe vendosi tek paratë.
Tani, lëshoji...
Banka Kredit Republikan.
Tani, anash helmetës duhet të kedh një buton.
Mos e shtyp që tani... Ai buton
aktivizon një tub ajri
që lidh Parisin me Las Vegasin.
Ok, tani mund ta shtypësh.
Tani Etien, mbahu fort.
Do ndjesh një vakum.
Prit pak...
Oh dreq!
Faleminderit zoti Etien. Faleminderit të gjithëve.
Ne jemi Katër Kalorësit.
Natën e mirë.
Prit pak.
Dilan Rods.
Çfarë? Më duket se s'ju dëgjova mirë.
- The gjë magjistarë? - Po, Dilan.
- Magjistarë. - Ku je ti tani?
Jam në Aria. Do takohem me Gavin tani.
Etien.
- Duart lartë. - Ngrihuni.
- Ejani. - Prisni një minutë.
Ngrihuni.
Ule librin poshtë.
Ok.
Më kapët.
Ju lutem, duart lartë.
Oh Zot i madh.
E keni problem të na ndihmoni pak me valixhet?
Ju lutem, më thoni që është shaka?
Mund të merrni Çakun për ta zgjidhur këtë çështje.
Do ta zgjidhë për një muaj, dy maksimumi.
- Merrni Terkelsonin. - Ai është në Atlantik Siti.
Po Kajëlli, ai rri kot gjithë ditën.
Shumë për të qeshur Rods.
Të dua.
Maskara.
Nuk kam kohë për këto budallallëqet e magjisë.
Budallallëqet zhdukën 3 milion nga banka.
- Aq morën? - Po.
Në fakt, ishin 3.2 milion.
- Kush është ajo? - S'e di.
Jam Andrea. Nga Interpoli. Do punoj në hetimin e çështjes.
Po talleni më duket!
Mirë që po më vini në ndjekje të David Koperfildit,
por tani, pa ju ofenduar,
duhet të punoj dhe me Interpolin?
Edhe unë mezi pres të punoj me ju, agjenti Rods.
Më fal, nuk mendoj se do më duhet
ndihma jote. Ok? Ku është ai Francezi?
Unë kam folur tashmë me të.
Oh, vërtetë? Fole me dëshmitarin tim përpara meje.
Dëshmitari yt?
Mendova se nuk e doje këtë çështje.
- Për më tepër, ai është i padobishëm. - Vërtetë? Përse vallë?
Sepse ai beson se magjia e tyre ishte e vërtetë.
Oh, ai beson se magjia ishte e vërtetë.
Ke të drejtë. Duhet të jetë i padobishëm.
Do ju vinte keq ju të Interpolit,
nëse flasim dhe ne me të?
Faleminderit!
S'kam vjedhur asnjëherë në jetën time, ok?
U mundova t'i kthej paratë po ata nuk...
Ok, ok...
Duke qënë se jam i ri në këtë çështje, mund të më shpjegosh si shkove
nga Las Vegasi në Paris për 3 sekonda?
Me helmetën e transportimit!
Ok, ç'dreqin po ndodh këtu?
Ai është hipnotizuar gjatë shfaqjes.
Të thashë, është i padobishëm.
Ok. Do merrem me ty kur të mbaroj me këtë idjotin.
Ju lutem, kërkoi ndjesë kolegëve të tu prej meje.
Sinqerisht, më vjen keq për të gjithë këtë
gjënë e së Martës së trajnimit.
E Marta e trajnimit?
Epo, është gjithçka që është thënë këtu
ose nuk është thënë nëse i besoni gjithçkaje
që thotë agjenti Fyler. Janë gjë një shtim krenar
i aseteve të FBI-së, burrat që veshin fustane?
Ok, agjenti Fyler, sillu si gej.
Thjesht po bëja shaka.
Na shpjego si përfundoi
letra e firmosur në kasafortë?
Eshtë... Si e quajnë fëmijët e sotëm?
Oh, po, magji.
Thjesht përgjigju pyetjes, ok, djalosh i zgjuar?
Më fal, më fal.
Mund ta marrësh. Mos i jep atij.
Këtu thuhet që ti je... mentalist.
Çfarë është mentalizmi?
Marifete, më tepër shkencë,
aftësia për të gjetur gjëra,
përshkrime bashkë me
intuitë, dhe me raste...
Zëra në kokën time.
Këtu thuhet që je shumë i famshëm.
Mund të hipnotizosh njerëz edhe nëpërmjet telefonit.
Disa ture të mëdha në SH.B.A. për disa vite.
- Dhe i ftuar në programe televizive. - Kohë të çmuara.
Dhe më, pas vëllai yt/menaxheri yt u zhduk me të gjitha partë e tua.
- Ke bërë kërkime, apo jo? - Supervizor në IRS, taksa...
Ke patur një rrugë të gjatë e të mundimshme për tu kthyer në realitet,
- apo jo, zoti Mekinën? - Po, ashtu ishte,
dhe e vlerëzoj për kujtimet që më ka lënë.
Me aq sa kuptoj unë,
kur ai tipi nga Franca vuri helmetën, mendoj...
Më dëgjo...
Edhe nëse nuk e ke grabitur ti bankën, ti di diçka në lidhje me të,
çka të bën ty bashkëpunëtor. Kështu që,
nëse do të largohesh prej këtej,
- të sugjeroj... - Ok, më dëgjo.
Fol.
Për aq kohë sa nuk gjen dot
një prokuror në shtetin e Nevadës
që mund t'ia shpjegojë këtë gjë jurisë,
atëherë ne kemi një shfaqje për të dhënë.
Dhe ti, agjenti Rods, ke punë të tjera për të bërë.
Eshtë gjë takimi juaj i parë ky?
Jo, është e qartë
që ju nuk e njihni njëri-tjetrin mirë,
por ka shumë tension në këtë dhomë.
Dhe përpara se të përfshiheni,
duhet ta konsideroni faktin
që ajo ka shumë sekrete.
Dhe e di që kjo është
çështja juaj e parë jashtë zyrës.
Apo jo?
Duhet t'i kishe thënë.
Eshtë mënyrë e çuditshme kjo për ta marrë vesh.
E di që po kërkon vetë që të arrestohesh?
Nëse mendon kështu, atëherë po.
Por s'do ta bësh.
Sepse nëse e bëni, do të thotë që ti, dhe FBI-ja,
dhe miqtë e tu nga Interpoli, besoni
në një nivel institucional... tek magjia.
Shtypi do bëjë namin.
Dhe ne do bëhemi më të famshëm se ç'jemi,
dhe ju do dukeni më budallenj, se ç'jeni në të vërtetë.
Ti jo, por... apo jo?
Kjo është ajo që ne në punën toonë e quajmë,
"Asnjë as nën mëngë."
Dhe ti e di...
Mos u lidh me të dhe pastaj ta lësh sepse për të,
lidhjet familjare janë një 'zonë e rëndësishme'.
Mami? Jo, babi...
- Ke probleme të mëdha me babain... - Ok, majfton...
Më dëgjo pak. Një psikolog mesatar do të merrte
200-300 për këtë seancë. Unë do të marr vetëm 10.
Ok, më vonë nëse ndihesh bujar,
përsëri do të marr 10.
E di kush është ulur në atë karrige para teje?
Vrasësit dhe hajdutët e shefit tim.
E di kush i vendosi aty?
Tipi që është ulur në këtë karrige.
Kështu që, po të paralajmëroj...
Unë mund ta mbaj këtë qëndrim më shumë
se ç'mund të mbash ti arrogancën tënde false.
Dhe kur të shfaqësh krisjen e parë
në atë maskë prej të vetëkënaquri, unë do të jem aty.
- Unë do të jem mbi ty... - Si çfarë? Si uji mbi akullin?
Më falni, kjo është e padrejtë.
Më lër të të paralajmëroj. Dua që të na ndjekësh.
Sepse, pavarësisht se çfarë mendon ti se di,
ne gjithmonë do të jemi një hap, tre hapa,
shtatë hapa para teje. Dhe
kur të mendosh se na ke kapur,
ne do të jemi pas teje.
Dhe sa herë të jesh afër, do jesh aty
ku dua unë të jesh, kështu që, afrohu, sa më afër të mundesh,
sepse sa më afër mendon se je
- aq më pak sheh në të vërtetë. - Do të të shkatërroj!
Ka diçka që nuk shkon me pijen freskuese?
Rregulli i parë i magjisë.
Të jesh gjithmonë më i zgjuari në dhomë.
Ç'farë po bën? Po i lë të ikin?
Ata pranuan se do e bëjnë përsëri.
Para gjysëm ore ty nuk ta ndiente fare.
Çfarë ndryshoi?
- I takova. - Djema, kontrollova publikun.
Shumica ishin sa për të mbushur sallën.
Por gjejeni se kush ishte aty duke filmuar të gjithë shfaqjen.
S'e di.
Tad Bredli,
tipi i televizionit me DVD dhe shfaqje.
- S'e njoh. - Ok.
Ai demaskon magjistarët, i ekspozon.
Të tregon se si bëhen marifetet.
- Merre në telefon. - E mora.
- Do takoheni për 45 minuta. - Shumë mirë.
Pra, ti ke qënë një magjistar.
Çfarë të bëri të kalosh në anën tjetër?
E di se sa njerëz duan të shohin performancat e magjistarëve
me dekada të tëra?
Rreth një milion e 700 mijë.
E di se sa kam shitur nëpërmjet
internetit gjatë të njëjtës periudhë?
Pesë milion.
Por ka dhe një kosto gjithashtu.
Karriera, jeta reale...
Mendoj se i referohesh Lionel Shrejkut.
Kush është ky?
Lionel Shrejk, një magjistar nga Midlendi,
në të vërtetë, një budalla...
I cili u mundua të bënte emër në vitet '70.
Në shfaqjen time të parë, i demaskova të gjitha marifetet e tij.
E ekspozova si mashtrues që ishte.
Një vit më vonë, u mundua të kthehej përsëri.
E mbylli veten në një kasafortë,
dhe u hodh në fund të lumit lindor.
Por nuk doli asnjëherë në sipërfaqe...
- Vdiq atje? - Kasaforta nuk u gjet asnjëherë.
Duhet të ketë patur audiencë të madhe.
Ai performoi diçka për të cilën nuk ishte shumë i përgatitur.
Dhe ju do bëni të njëjtën gjë.
Por ju siguroj se Vegasi ishte vetëm fillimi.
Duke na paralajmëruar që ju të hynit në lojë.
Të mendosh se e di se ç'do të ndodhë.
Ndërkohë që përgatiten
për të të dhënë goditjen finale.
Shfaqja numër 3.
Çfarë të bën kaq të sigurtë që do të ketë një shfaqje të dytë?
Çfarë...
I kanë shpërndarë në heshtje biletat për shfaqjen e dytë.
Ti, miku im, duhet të hysh në lojë.
Dhe duke marrë parasysh besimin tim,
shfaqja e vërtetë është se sa jashtë loje je ti.
Ok, ja si është marrëveshja.
Ti je i shkëlqyer në atë që bën.
Meqë je kundër të njëjtit person, si ne,
pse nuk na ndihmon?
Dhe pse duhet ta bëj një gjë të tillë?
Sa më shumë lëvizje bëjnë ata, aq më shumë para bëj unë.
Po sikur unë të të çoj
drejt një falimentimi
dhe të të detyroj të flasësh?
Vetëm nëse nuk po mundohesh të më thuash,
që nuk e ke idenë se si e bënë atë gjë.
Kur një magjistar tund dorën dhe thotë,
këtu po ndodh magjia,
marifeti i vërtetë ndodh diku tjetër.
Ç'orientimi. Koncepti bazë i magjisë.
Nuk më interesojnë konceptet e magjisë.
Dua të di si e grabitën bankën.
Je idiot nëse mendon se e grabitën bankën.
Por mos u bazo në fjalët e mia.
Po për një udhëtim në Paris,
si thua?
Helmeta e transportimit. E kape?
- Po tallesh, apo jo? - Do ta dish si e bën, apo jo?
E vure mirë?
Mirë...
Tani e ulim këtë poshtë që të të mbulojmë...
Rehatohu...
Në rregull.
Kur të jesh gati për të shkuar në Paris,
thjesht thuaj fjalët magjike.
Ma merr në gojë?
- Kjo mjafton. - Nisu.
Përshëndetje...
Personalisht, preferoj të përdor shkallët.
Mirëseerdhe në Qytetin e Dritave, agjenti Rods.
Sa për të qeshur! Pse më bëre ta vija helmetën?
Kisha qejf.
- Çfarë? - Asgjë...
- Pra, kemi një valutë. - Po.
Dhe është pikërisht siç
raportoi ai tipi Francez.
Pra, cila është hileja...
Ishte i zgjedhur, jo i rastësishëm.
E zgjodhën sepse e dinin ku ishte ulur.
Jo, jo. Publiku e zgjodhi vendin.
Vetëm nëse në të vërtetë, nuk e zgjodhi publiku vendin.
Ata i bënë të mendonin se po zgjidhnin vendin...
Në të vërtetë, ata po ndërronin topat
me numrin e vendit që ata donin.
Kemi numrin 5.
Henli, mund të më japësh një numër vendi?
Numri me fat 13.
Na e konfirmo që ky është vendi yt?
Ai u zgjodh.
Atij i bënë lavazh truri për të ardhur në Vegas.
Dhe më pas e shtynë akoma më shumë
deri sa ai të donte të vinte këtu.
E ndoqën,
e studiuan.
Asgjë nuk iu la rastësisë.
- Më falni... - Më falni, zotëri.
E kreva misionin.
Ai nuk e kishte idenë se ishte shënjestra e tyre.
Dhe thjesht e aktivizuan këtu në Vegas.
Dhe një herë, Merit Mekinën.
Dhe nga e dinin që mund ta përdornin?
Po tallesh gjë?
Sinqerisht, mund të tregohesh më
- hajvan se ç'je treguar deri tani? - Po.
Me shumë gjasa.
Ka një mënyrë shumë të çuditshme,
shumë misterioze,
me anë të së cilës një magjistar
mund të gjejë numrat e llogarisë bankare të një personi nga publiku.
- Je gati? - Po.
Kartë krediti.
Dhe kështu e morën ata
firmën, nga karta.
Dhe e lanë në kasafortën e Parisit.
Shumë mirë. Po mbetesh prapa agjenti Rods.
Ok, por si e futën ata firmën
brenda kasafortës?
Ti the që ata nuk i vodhën paratë.
Jo, nuk thashë që nuk i vodhën paratë.
Thashë që nuk grabitën bankën.
Mendoj se,
qëllimi i tyre ishte të merrnin paratë e reja
që do të futeshin në bankë me anë të kamionit.
E cila është mënyra e vetme për të hyrë brenda.
Vetëm nëse je brenda që më parë.
Pavarësisht se çfarë bankat të bëjnë të besosh,
burrat që drejtojnë kamionët, nuk janë
me të vërtetë gjigandë.
Për kalorësit tanë, ishte shumë e lehtë.
Çkemi djema.
Si i bënë paratë fallco të zhduken nga kasaforta?
Me anë të zjarrit.
Magjistarët e bëjnë këtë gjë gjatë gjithë kohës.
Nuk krijon tym, nuk lë gjurmë.
Oh dreq!
Tre ditë më parë, askush nuk kishte dëgjuar për ta,
po biletat e shfaqjes së sotme
u shitën për 35 sekonda.
Mendoj se ata e zbuluan sekretin e botës së spektaklit.
T'i japësh publikut 3 milion dollarë.
Duhet të kenë qënë në humor të mirë, apo jo?
Mbyllja më e mirë që ka ndodhur ndonjëherë.
Ata do të jenë magjistarët e parë që do të kapin femra.
Kini parasysh, nëse ju mbaron oksigjeni,
në fillim merrni një avokat.
Po, e bëj gjithmonë këtë gjë,
në fillim avokati, pastaj unë, pastaj fëmijët.
Po, pastaj fëmijët.
Mirëseerdhët në fluturimin tonë.
Qetësohuni dhe shijoni udhëtimin.
Çfarë ka Tadi të besueshme përveç parave?
Egon.
Ok, zgjidh një letër, shikoje, vendose prap tek letrat.
Dhe më thuaj.
Në rregull.
Ai thotë se e di si e kanë bërë ata këtë gjë.
- Po ai vetë? - Mund të punojnë së bashku.
Sikur të ketë ndonjë kalorës tjetër, a një gjë e tillë.
S'e di. Ajo që di është se
këta tipat kanë qënë performues në rrugë,
sepse kam bërë kërkime në lidhje me ta.
Dhe nuk e kuptoj se si kaluan nga aty, te kjo që ndodhi,
pa ndonjë ndihmë të jashtme.
Kjo është letra jote?
Jo, letra ime është ulur atje dhe po dremit.
Shkartisi mirë.
Le ta bëjmë të qartë
atë që mendojmë të dy.
Dhe çfarë supozohet të jetë?
Eshtë e qartë që ke ndjenja për Deniëllin.
Të pa kthyera, të drejtuara gabimisht,
nga mungesa e një sjelljeje emocionale.
Kështu që ti dhe ai... si ta them...
- flirtoni. - Oh, vërtetë?
Epo, duke patur parasysh se ti ke nevoja fizike,
dhe për të ndihmuar një mik në nevojë,
të ftoj të më shohësh mua si një mundësi.
Uau, faleminderit. Pse duhet të zgjedh seks
të lirë dhe të pakuptimtë?
Shiko, mund të jetë i lirë dhe pa kuptim, por nuk të ha shumë kohë.
Janë magjistarët njerëz problematikë,
apo vetëm këta tipat?
Nuk mund të flas për magjistarët në përgjithësi,
por i urrej njerëzit që shfrytëzojnë njerëz të tjerë.
- Si i shfrytëzojnë? - Duke u hequr sikur mundohen t'i ndihmojnë.
Duke përfituar nga dobësitë e tyre,
nevojën e tyre për të besuar në diçka
që është e pashpjegueshme, në mënyrë që t'i bëjnë jetët e tyre më të durueshme.
Unë e shoh si pikë të fortë.
Jeta ime është më e lumtur kur besoj.
Kjo është letra jote?
- Po. - Po?
- Po. - Mirë.
Ajo buzëqeshje në fytyrën tënde
është e vërtetë.
Ndoshta.
Mund të të pyes, zoti mosbesues,
ndihesh sikur po shpërthen,
apo beson pakëz?
Dhe ai ishte ai tipi...
që tha se mund ta linte.
Dhe pyeti pse, por nuk mundi
ta përfundonte provimin.
- Hej Deni, po mendoja... - Po, mirë.
Djema,
kemi një shfaqje për të përgatitur.
Oh vërtetë?
Jo, jo, mos e bëj atë gjë me mua.
- Çfarë? Thjesht po të shihja. - Jo, mos më shih.
Të kam vëzhguar prej vitesh, t'i di të gjitha marifetet.
- Ky është marifet për ty? - Po,
lexon sytë, gjuhën e trupit.
Nëse është kaq e thjeshtë, pse nuk e provon me Henlin?
Po, Deni, pse nuk e provon me mua?
Jo, ti je shumë e thjeshtë. Do ta provoj
- me Jasminën. - Jo.
- Provoje me mua. - Po.
- Provoje me Arturin. - Ok.
Akoma më mirë.
Por po të paralajmëroj,
mund të jem shumë i vështirë për tu lexuar, kur dua.
Fokusohu tek unë, ok?
Mirë, ti ke qënë një fëmijë i ashpër...
E di... pak vagabond...
ke patur një qen, një qen të egër
dhe të shartuar me një bishë.
Do thoja... Beni, bulldogu.
Në fakt, kam qënë një fëmijë delikat,
Dhe kam patur një mace të bardhë me gëzof të quajtur Snafëlls.
Më falni.
Më lër ta provoj unë...
Hë pra, më jepni dhe një mundësi, edhe një.
Mund të bësh më shumë.
Pa të shohim tani...
Ti ke patur një dajë.
Ai kishte...
një emër shumë mashkullor.
Si kripa e tokës, të fortë.
Për shembull Paul? Tomson? E kishte Paul?...
Ok, e di çfarë? S'gjej dot asgjë.
- Iu afrove. - Vërtetë?
Po... Daja im quhej Krishman Almetrish.
Seriozisht? Snafëll dhe Krishman Almetrish.
Kjo ka qënë fëmijëria jote.
Shpresoj që shfaqja e sotme të jetë më mirë se kaq.
Mos u shqetësoni. Vetëm prisni ta shihni...
Hë pra, më thuaj që ke ndonjë lajm të mirë
për dhomën e hotelit, të lutem.
Po tallesh? Dilan, ç'do gjë është e mbyllur,
s'ka asgjë brenda teatrit.
Prit një minutë, prit. Ku iku kjo?
Hej! Ja ku qënke.
Çfarë ndodhi? Nuk të thanë
të qëndroje këtej rrotull?
Jo, në fakt
po vija pak në praktitë frengjishten.
E sheh atë gruan atje?
Eshtë Maria Klara dhe ka një apartament të shkëlqyer për ne.
Nëse do të vish.
Po.
Gjetëm një vend.
Ky tipi i vjetër...
Nuk jam i interesuar në historinë
e magjisë tani.
Nëse do që ata të jenë në avantazh,
bëj si të duash.
Unë thjesht po mundohem të kuptoj disa gjëra.
Ti mendon se po i lë të jenë në avantazh?
Nuk e di se si këto që po bën do ta zgjidhin këtë gjë.
Çfarë gjëje? Magjinë?
Lionel Shrajk, në parkun qëndror,
bëri që dikush të zgjidhte një letër dhe ta firmoste.
Pastaj vajti tek një pemë 20 vjeçare,
e preu pemën në mes,
dhe brenda pemës vendosi një xham
ku u shfaq letra me firmën. Si e bëri?
S'e kam idenë, por jam i sigurtë se ka një shpjegim logjik.
Më falni.
Djema, kemi ndonjë gjë të re?
Jo, por kam lajme të mira.
Të kujtohet që Treslëri është një fanatik kontrolli
dhe e bëri skuadrën të vinte byrzylykë gjurmues?
Çfarë byrzylykësh thua?
E detyroi çdo person të skuadrës të vinte një byrzylyk gjurmues.
Ato mund të gjurmohen dhe online.
Ashtu siç i gjurmon ai,
mund t'i gjurmojmë dhe ne
nga celularët.
Ok, më lajmëro nëse ka ndonjë të re.
Në rregull.
Po e humb pamjen e vërtetë sot.
Eshtë një vend këtu në Paris, Pont dë Arts.
Ndonjëherë në mëngjes, ulem në një stol atje,
dhe shoh njerëzit të thonë sekrete
dhe t'i kyçin me dryn në urë,
dhe pastaj e hedhin çelësin në det.
E bëjnë këtë gjë gjatë gjithë ditës.
Mama, të dashuruar, të moshuar...
shohin çelësat se si fundosen në ujë,
dhe shpresojnë që sekretet të qëndrojnë gjithmonë të kyçura.
E vërtetë dhe në të njëjtën kohë...
magjike.
Pra..
beson se është e mundur
që të ketë një kalorës të pestë?
Po.
E vërteta pas magjisë. Nga Tad Bredli.
Ekziston një legjendë e një shoqërie të fshehtë,
të krijuar në Egjipt,
e quajtur "Syri".
Thuhet se e perfeksionuan magjinë
duke vjedhur ushqim nga Faraonët
dhe duke ja dhënë skllevërve.
Qëllimi? Të përdornin magjinë dhe iluzionin
për të balancuar shkallën e drejtësisë.
Janë kalorësist kaq naivë
sa ta besojnë këtë mit?
Duke thyer rregullat e logjikës dhe ligjit,
siç bënë në Las Vegas?
Apo misticizmi i errët i këtij miti
do qëndrojë mbi ta?
Urime zoti Bredli.
Mendoja se do ta
ndërprisje shfaqjen. Por nuk e bëre.
Kështu që, më mirë të largohesh.
Kur unë dua që diçka të ndërpritet,
ajo ndërpritet.
Bëj pak pushim.
Duke u nisur nga mundësitë e tua,
ti ke mundësi të bësh 2,500,000 dollarë
maksimumi.
Kam një çek këtu,
- tre milion... - Për tu larguar?
Për të fluturuar larg.
Avioni im është në dispozicionin tënd.
Le të mos e gënjejmë veten zoti Treslër.
Ti je i interesuar t'i ngresh lartë,
ndërsa unë t'i ul poshtë.
E pranoj,
mesa duket nuk kemi marrëveshje.
Kështu që, të iku
mundësia.
Më lër të jem më i qartë.
Llogaria ime bankare,
është shumë më e madhe se e jotja.
Dhe avokati im është më i fortë se i yti.
Dhe ata do të të lidhin...
dhe shokojnë me gjilpëra,
deri sa të ulesh i pashpresë dhe të shohësh
të gjitha ato që ke humbur.
Viktimë e babësisë tënde...
Nuk është hera e parë që më kërcënojnë.
E di.
Eshtë hera e parë që kërcënohesh nga unë.
Ups.
Nuk duhet ta kishe bërë atë.
Sipas supersticioneve,
ata që përdorin kukulla për të lëshuar
zemërim mbi dikë, të njëjtin zemërim
e lëshojnë mbi vete.
Nuk është për të qeshur? Dhe unë që mendoja
se ti nuk besoje në magji.
Zonja dhe zotërinj!
Administratorët e Savoit ju ftojnë
në performancën speciale:
Katër Kalorësit!
Ndryshe nga performuesit tradicionalë,
Katër kalorësit ju shtyjnë
të ftoni miqtë tuaj,
si dhe ta shihni shfaqjen falas.
Faleminderit. Shfaqja do fillojë për pak minuta.
Oh! Meqë ra fjala...
E di si e bëri atë marifetin.
- Kush? - Shrejku.
Kur ai ishte 14 vjeç,
pa një vrimë në një pemë të Parkut Qëndror.
Zgjodhi një tip që punonte tek karoseli.
Firmosi letrën që ta bënte të dukej si marifet i zakonshëm.
Kur ai tipi doli në pension,
18 vjet më vonë,
Shrejku performoi,
e bëri atë të firmoste një letër,
dhe ja ku u bë!
Letra ishte në pemë!
Kishte qënë aty për 18 vjet!
Letra ishte në pemë,
pema u rrit rreth letrës për 18 vjet!
- Kjo nuk është magji. - Çështja është,
që nuk duhet të shihje afër por larg,
aq larg sa të shihje 20 vite më parë.
Pasi Shrejku u mbyt, nuk e gjetën trupin asnjëherë.
Ç'do të thuash?
Artur Treslër prezanton...
Xhek Uajlldër, Henli Rivs,
Merit Mekinën, Deniëll Atlas...
Katër Kalorësit!
Ç'është magjia?
Argumenti ynë? Veçse një shënjestër e mashtruar.
Kështu që dua të shikoni.
Shikoni sa më afër të mundeni.
Sepse numrat që do të shihni,
nuk duken të lidhur me njëri-tjetrin,
por ju sigurojmë që janë.
Ajo që pason do jetë një grup prej 100 marifetesh,
apo një iluzion i madh?
Dhe tani, një nga numrat më të vjetër në botë.
Deni, nëse mundesh, hape kutinë
dhe tregoji të gjithëve që është bosh.
Tani na duhen 12 vullnetarë trima.
Marrim mikun tonë të vogël me gëzof,
dhe e vendosim brenda kutisë misterioze.
- Nese ka ndonjëri ndonjë thikë, ma tregoni! - Këtu!
Dhe tani, thuaj fjalët magjike.
Abra Kadabra!
Po, dhe unë do tund këtë shkopin magjik pa ndonjë arsye,
dhe shikoni, lepuri u zhduk
para syve tuaj.
Nuk keni përjetuar ndonjëherë një hipnozë masive siç do ndodhë tani.
Dhe... fli! Ulu... Fli...
Fli... Mirë... Fli...
Dhe tani do ju tregojmë
disa mite mbi magjinë.
Të gjithë e dimë që lepurushi është brenda, i sigurtë.
Në fakt, ai nuk u shfaq me anën e një mrekullie!
Ashtu siç tregon dhe pasqyra
që e bën pjesën e brendshme të kutisë të duket bosh.
Kur të dëgjoni fjalën 'ngrini',
të gjithë do të jeni lojtarë futbolli.
Dhe puna juaj është të stërviteni.
Të shkatërroni,
të sulmoni,
të mbroni.
Nga ta dimë kush është në mbrojtje?
Do jenë ata të cilëve do t'i them fjalën 'ngrini'.
3, 2, 1...
Vendosini duart në mes... 1, 2, 3... Jepini! Jepini!
Kthehuni në vendet tuaja,
sepse mendoj se do ju shoh shumë shpejt, sërish.
Ke shtuar ca kile.
Pasi hytë brenda,
ju kërkuam të shkruanit shumën që keni në bankë
dhe ta mbyllnit në një zarf.
Tani është koha t'i nxirrni zarfet.
Të gjithë, nxirrini...
Tani... të gjithe thoni emrin tuaj, të gjithë bashkë, jepini!
Mbaroi koha.
Klement?
- Meredit? - Po, këtu lartë.
Shumë lartë...
Ok... Vivian,
- Robertson... - Jam unë.
Ok. Emra, emra, jepini!
- Jozefa Keti? - Jam unë!
Jozefa, dua të fokusohesh në balancën tënde
dhe të numërosh deri në dhjetë me zë të lartë.
- 1, 2, 3, 4, 5... - Ndal.
- Eshtë numri i parë 5? - Po.
- Bëje përsëri, por më shpejt. - 1, 2, 3, 4, 5, 6...
Ndal!
- 6. Përsëri. - 1, 2...
Mjafton. Eshtë gjë balanca e llogarisë tuaj
562 dollarë tani që po flasim?
Po, aq kam.
Fatkeqësisht ke disa borxhe. Në rregull. Vivian.
1, 4, 7, 7.
- Po... - Kështu mendoj.
Në fakt, edhe ti ke disa borxhe...
Klement, ti në fakt nuk ke 6,500 dollarë
në llogarinë tënde.
Çohuni të gjithë.
vendosini zarfet në ballin tuaj.
Fokusohuni tek numri juaj.
Oh! Kjo është... Zot i madh!
Ashtu siç kisha frikë.
Kjo është e çuditshme...
Më vjen keq ta them këtë, por të gjithë gaboheni.
Të gjithë ju e keni tmerrësisht gabim
në atë që mendoni se ka në llogarinë tuaj.
Ok, mund të uleni tani.
Oh, po, për pak desh harrova.
Kjo mbrëmje nuk do të ishte e mundur
pa ndihmësin tonë Artur Treslër!
Duartrokisni, ia vlen.
Ok, pse nuk vini në skenë për një minutë...
- Ejani poshtë. - Zbrisni poshtë Art.
Po vij, në rregull.
- Të gjithë gati. - Gati jemi. Po presim.
Mos lër njeri të dalë nga teatri, Nolan.
Tani, Art, e plotësove dhe ti zarfin? Lëre...
E bëmë ne për ty.
Epo, Art, mendoj se është më shumë se 140, apo jo?
Janë 140 milion, meqë ra fjala.
Oh! Më fal, Merit? Pse mendon se kjo është e saktë
ndërkohë që të gjithë e kishin gabim?
Mendoj se ndoshta dhe ai e ka gabim.
Tani, të gjithë, nxirrni letrat nga zarfet,
dhe duke përdorur elektrikët që keni nën sedilje,
ngroheni letrën deri sa
të shfaqet balanca juaj reale.
Art, mos u shqetëso, kemi elektrik edhe për ty. Ja ku është.
Ç'po ndodh aty Deniëll?
Prit, kjo është e çuditshme, një moment më parë thoshte 144 579 651,
Por tani, thotë që ka 70 mijë dollarë më pak...
Tani, Jozefa, mund ta thuash me zë të lartë?
Cili është numri yt i ri?
70562 dollarë në llogarinë time.
Ka mundësi që llogaria e Jozefës u shtua
me të njëjtën shumë që u pakësua ajo e Artit?
- Shikoni, po ndodh përsëri! - Vërtetë?
Po.
Llogarisë së Artit iu pakësuan dhe 280 000 dollarë të tjerë.
- Vivian Robertson, sa ke ti? - 281,477 dollarë!
Duhet t'ju rrëfehemi për diçka.
Ajo ka të drejtë. Ju gënjyem në lidhje me diçka.
Po, asnjë nga ju nuk u zgjodh rastësisht.
Të gjithë keni një gjë të përbashkët.
Të gjithë në këtë dhomë jeni viktima të kohëve të vështira
që goditën shumicën e qyteteve të SH.B.A.-së.
Disa nga ju humbën shtëpinë, disa makinën...
- Bizneset tuaja... - Njerëzit e dashur...
Por të gjithë ishit të siguruar nga e njëjta kompani:
Sigurimet Treslër.
- Ju ishit viktima... - Ju u zhvatët...
...me ujditë tuaja.
Kjo është e gjitha për shfaqje, apo jo?
Vetëm nëse e bëjmë para një publiku që paguan,
atëherë po, e bëjmë për shfaqje.
Mu shtuan 82 mijë dollarë në llogarinë time bankare!
E thotë këtu, në telefonin tim!
Kontrolloni celularët! Të gjithë!
E vërtetë është kjo?
- S'e di. - Po ndodh me të vërtetë kjo gjë?
S'e di! S'e them dot me siguri!
Ti e bëre këtë?
Çfarë bëra?
Ne nuk e kemi fjalëkalimin tënd.
Do na duheshin informacione të cilat nuk i marrim dot!
Pyetje sigurie si përshembull...
S'e di, emri i mamasë tuaj,
ose emri i kafshës tuaj të parë...
Ku mund t'i gjenim ato informacione, Art?
Ti normalisht që s'do të na i tregoje.
E konfirmoj. Po ndodh vërtetë! Ata e grabitën!
Mos i lini të largohen!
Vazhdo ti, ne po largohemi...
Ndaloni! Mos ikni.
Ndaloni!
Ne jemi Katër Kalorësit!
Sprapsuni!
Largohuni prej meje.
Mu largoni!
Shtyhuni!
Të gjitha njësitë, në rrugë!
Sillni përforcime.
Nisuni, tani! Lëvizni!
Më jep aparatin gjurmues!
Ikim!
FBI-ja! Hapni rrugën!
- Ky është. Ndiqeni. - Në rregull.
E mora. Nisuni!
Janë drejtuar drejt Gandit.
Lëvizni! Lëvizni!
Janë në këtë rrugë.
I humba tek Gandi.
Dreq, i humba.
Deniëll Atlas është drejtuar nga perëndimi.
Ndal!
Çfarë po bën?
Hapni rrugën.
Lëvizni!
Eshtë në banjo. E kapa më duket.
Jo! Jo!
Mos qëlloni!
- Ulini armët! - Çfarë?
Ndikojnë tek telefoni im!
- Hej, ç'po bën? - Po pij.
Erdha të të marr.
Jam e merakosur për ty.
Ti merakosesh për mua ndërsa unë për ty.
Ti e kishe Atlasin!
Ai nuk ishte i armatosur. Nuk mund ta qëlloja dhe ti e di këtë gjë.
Po, por ti, ti e le të ikte.
Dhe shiko,
një franceze e bukur që vjen nga askundi,
sillet si partnerja ime
dhe lë kriminelin të arratiset.
Çfarë je ti në të vërtetë?
Mendova se ishe oficere zyre!
Jo keq...
Ç'është kjo?
Çfarë është Syri i Horusit?
Asgjë me të cilën dua të merrem sonte.
Do të ta shpjegoj kur të jesh esëll.
Gjeje vetë rrugën për në hotel.
Zoti Bredli? Zoti Treslër ju fron për një pije.
Zotëri...
Faleminderit.
Cili është roli yt në këtë çështje?
Roli im?
Po, duket sikur di gjithçka mbi ta.
Çfarë do bëjnë, ku do jenë...
Nëse të bën të ndihesh më mirë, kjo gjë nuk kishte lidhje me ty.
Të lutem, më shpjego se si kjo nuk kishte lidhje me mua.
Ishte një numër magjik zoti Treslër.
I luajtur në shkallë globale.
Dhe ti zotëri, ishe...
Abra Kadabra.
Ç'orientimi për numrin e tyre të vërtetë.
Unë? Me 140 milionë dollarë? Ç'orientim?
Po.
Dhe egoja me të cilën u përfshive në fillim me ta,
të pengon ta shohësh këtë gjë.
- E di çfarë... - ... unë mund të të shkatërroj. Po, e di.
Por s'do ta bësh.
Dhe nuk do i shkatërrosh as ata.
Dhe çfarëdo që të jetë numri i ardhshëm,
është dizenjuar që shumë kohë më parë.
Dhe mendoj se ngjarja që do pasojë,
do i mahnisë të gjithë.
kështu që të sugjeroj të tërhiqesh
dhe të shijosh shfaqjen në rreshtin e parë.
Paguan shumë para për këtë gjë.
Çfarëdo shume që të kërkosh,
do të ta paguaj dyfish, nëse
i demaskon tani dhe i shkatërron.
Unë pretendoj të fitoj 5 milion.
Po zmbrapsem gjë unë?
Jo, s'po e bën.
Mirëmëngjes.
Më fal. Mirëmëngjes...
Më vjen keq për krahun tënd.
Më fal që u solla si një pijanec i trashë.
Dhe jam tërësisht i humbur në këtë çështje.
Mund të ma shpjegosh, të lutem?
Ç'do të thotë e gjithë kjo?
Ok.
Patjetër.
Ata quhen 'Syri'.
Njihen prej mijëra vjetësh si mbajtës
dhe ruajtës të magjisë së vërtetë.
Kandidatët, si fillim duhet të ndjekin
disa urdhra në mënyrë të verbër.
Vetëm besimi do t'i bëjë sytë e tyre,
një botë pasqyrash.
Pra...
Kalorësit, vjedhjet,
performancat... Të gjitha këto i kanë bërë....
vetëm për të....
Për të arritur tek "Syri".
Hë pra! Nuk të duket pak e ekzagjeruar?
Dua të them... Ku unë isha në një vëllazëri në fakultet,
thjesht më kërkuan
t'i vija pampers një ketri.
- Çfarë? - Unë i dua ketrat, nuk jam i keq.
- Jam thjesht idiot. - Ti je i ëmbël.
Ke ndjerë ndonjëherë ndonjë gjë që nuk mund ta shohësh?
Por e di që është aty.
Çfarë? Dreq!
Çarë ka?
Eshtë përgjues.
Dikush ka dëgjuar të gjitha bisedat dhe ka lexuar të gjithë mesazhet.
- Pra, paskan qënë një hap para nesh. - Ta hajë dreqi!
- Më tregoni marrjen në pyetje të Atlasit. - Po zotëri.
Menjëherë.
Eshtë gati?
Ok. Niseni.
Vazhdo, vazhdo... ndalo!
Ok... lëvize ngadalë. Vazhdo...
Lëre të ecë normalisht.
Ndaloje. Zmadhoje, më shumë. Ja ku është.
Aty e mori telefonin tim.
- Transmeton akoma ai? - Vetëm kur telefonon ose dërgon mesazh.
- Por e hoqa përgjuesin. - Vendose përsëri dhe hape telefonin.
Ata nuk e dinë që ne e dimë për përgjuesin.
Duke nisur që tani, ne jemi një hap para tyre.
Dhe duhet të vazhdojmë kështu, më kuptuat?
- Më gjej vendndodhjen e telefonit tim. - E kam gjetur.
Ndodhet rreth 20 minuta larg Nju Jorkut.
Shumë mirë.
Dua t'i kap e t'i ul në gjunjë.
Të mos kenë elektricitet.
Telefonat, ujin... t'ia presim.
T'i bëjmë të ndjejnë prezencën tonë.
Dhe më gjeni një avion.
Mbrojtja ra. E dinë ata për këtë gjë?
Kush ata?
Ata për të cilët ne punojmë.
Për kë punojmë ne?
Po rrezikojmë të shkojmë në burg për ta.
- Mjaft u bëre paranoik. - Eshtë thjesht e vërteta.
Se po të ndodh ty s'do të thotë që do të na ndodhë dhe ne gjithashtu.
Djema, nuk e di nëse mund ta bëj këtë.
- S'dua të përfundoj në burg. - Atëherë mos e djallos punën.
Gjithmonë thua që duhet të sillemi si të rritur.
Eshtë koha ta vësh në zbatim atë që thua.
Përmbaju planit.
Qëndro këtu dhe digji të gjitha.
Askush nga ne s'e di se ç'po bën këtu.
Mendoj se s'do ta dije as në ndonjë vend tjetër.
Unë jam këtu për fitimin,
për arin në fund të ylberit.
Kjo është e gjitha. Pas kësaj do të largohem.
Mund të bësh ç'të duash
kur kjo gjë të mbarojë, Merit,
por deri atëherë, ndiq planin.
Djema, ata janë këtu.
Ok, nisuni, nisuni.
- Djemtë e mi janë gati për të vepruar. - Do jetë diçka e shpejtë...
- Oh jo... - Çfarë?
Ajo nuk ka juridiksion këtu.
- Eshtë nga Interpoli dhe është me mua. - Ajo duhet të qëndrojë jashtë, thuaja.
- Çfarë? - Qëndro në makinë.
- Ejani. - Ok.
Le ta mbarojmë këtë punë.
FBI...
Zonjat të parat!
FBI!
Më thuaj...
po harxhohen mirë paratë e mia?
Më shumë se mirë.
Tani më thuaj ti mua...
Si i do Kalorësit,
të zjerë,
apo të skuqur?
Të pjekur.
Si të thuash ti, shef.
Ndalo!
Dilan!
Shkallët janë bosh. Më jepni vendndodhjen tuaj.
- Ti bastard! - Ti bastard!
- Çfarë loje po luan? - Çfarë loje po luan?
- Të gjitha njësitë, në kat të shtatë. - Kuptuam.
Shkojmë në kat të shtatë.
Do të të vras.
Prit, prit.
- Seriozisht e ke? - Po.
Kthehu!
Dreq!
Ma jep atë!
Të gjitha njësitë. Shpërndahuni tani!
Në rregull.
Bllokoni ç'do dalje të mundshme.
Kthehu!
- FBI. Më vjen keq... Më duhet makina juaj. - Çfarë?
Ndalo! Ndalo!
- Ndiqe atë! - Mos më thuaj të qëndroj në makinë, asnjëherë!
Në rregull, nisu tani!
Ja ku është!
- Po shkojmë nga lindja në rrugën FDR. - Kjo nuk është lindja.
Veriu, veriu.
Jemi në lidhje të drejtpërdrejtë nga rruga FDR,
ku një agjent federal është vënë
në ndjekje të një makine të zezë
me një shpejtësi shumë të madhe.
- Ku je? - Po mundohem t'ju arrij.
Po mundohemi të kapim një pamje më të mirë!
Duket se makina e zezë është drejtuar nga ura 59.
Qëndroni me ne për të parë zhvillimin e ngjarjes.
Do ju transmetojmë imazhe drejtpërsëdrejti.
Jepi!
Mbrapa autobusit!
Kthehu!
Oh dreq!
Qëndro pas! Mos u afro!
Dilan, po merr flakë. Ikim!
Hë pra! Dil që aty.
Dilan, s'mund të bësh gjë. Ikim!
Eja, ikim!
Dilan, e gjetëm se ç'kishte në letrat që gjete në makinën e Xhekut.
Zbuluat ndonjë gjë?
Mesa duket ai u mundua t'i mbronte ato.
- Petersoni do mundohet të gjejë se çfarë nënkuptojnë. - Ok, ikim.
- Mendoj se duhet t'ë flasësh në telefon në fillim. - Kush është?
Miku yt, Tad Bredli.
Rodsi.
E kupton rolin që ka asistenti i magjistarëve, zoti Rods?
Po, mundohet të na ç'orientojë
ndërkohë që magjistarët vazhdojnë punën.
Nëse ke të drejtë, pse je në rrugë të gabuar?
Ndërkohë që ti ndjek magjistarët, ai personi i dashur dhe i pafajshëm
që ke afër, po të pret rrugën.
Nuk të duket pak e çuditshme që Interpoli
dërgoi një të huaj, që ka punuar
vetëm në zyrë, për të të ndihmuar?
Pse e futën atë në këtë çështje?
- Ajo u caktua për këtë çështje. - Sa me fat...
Të zgjidhesh me shans në një çështje të tillë...
Më duket e çuditshme kjo dëshirë e jotja për të na ndihmuar.
- Po ti ç'fiton në këtë mes? - Thjesht po mundohem të balancoj lojën.
Më duket sikur po luaj me dikë me paterica.
Mos qëndro prapa agjenti Rods...
Futu në lojë...
Kemi një problem.
Kjo është kutia.
Jo, jo, jo, jo. Ç'po bën ai këtu?
- Po merr informacione. - Kemi mbledhur informacione mbi një kompani private
të quajtur Elkorn, për 5 vitet e shkuara.
- Dhe? - Kanë fshehur rreth gjys bilioni dollarë...
Nuk të pyeta ty! Pyeta atë!
Paratë janë në një kasafortë, brenda një magazine në Kuins...
Mendojmë se kjo kuti është shënjestra e radhës e magjistarëve.
Magjistari që vdiq në urë
na dha një informacion
shumë të vlefshëm.
Pas gjithë budallallëqeve të tyre, Robin Hudëd magjistarë
nuk janë gjë tjetër veçse hajdutë të zakonshëm.
Si e gjetën dosjen ata?
Kjo është pjesa
që duhet të të interesojë më shumë, agjenti Rods.
Ata ndërhynë në sistemin tim pasi
ndërhynë në celularin tënd në Nju Orlins,
nga ku morën të gjitha kodet.
E zbuluam vetëm pas ndjekjes.
Niveli i paaftësisë i treguar në këtë çështje
është në vetvete një marifet magjik.
Abra Kadabra! Çështja më kalon mua.
Çfarë? Do e lësh me kaq?
Ikim, zotërinj!
Kam diçka për të folur me ty.
- Mos guxo të më... - Pse e kërkove këtë çështje ti?
- Çfarë? - Ajo që thashë është shprehje amerikane, më kupton?
Po.
Që të jem sa më i qartë,
nëse zbuloj se je ndryshe nga
ajo që thua se je, të betohem...
Kemi dhe ne francezët një shprehje.
Besimi mund të lëvizë malet.
Nëse do t'i kapësh Kalorësit,
atëherë duhet të kesh besim tek unë.
Sepse s'kam bërë asgjë për të merituar gjë tjetër!
Mua sapo ma morën çështjen.
Unë po e humb këtë çështje. Kështu që besimi është
një luks tani, dhe nuk kam kohë për të.
Po i afrohemi magazinës.
Njësitë 5 dhe 6 të zënë pozicionet.
Jemi gati për sulm.
Ku është kasaforta?
- Ç'është kjo? - Ku dreqin është kasaforta?
Sapo e lëvizëm siç thatë ju.
- Çfarë? - S'e kam thënë unë atë!
Zotëri, ju morët një telefonatë,
dhe thatë që e donit atë në Uashington.
Kjo gjë s'ka dalë nga goja ime, agjent.
Çfarë ndodhi? Më thuaj çfarë po ndodh sepse kjo nuk ka kuptim!
- Jezus Krisht.... - Zotëri... zotëri, çfarë po bën?
Mendoj se është sinfonia e Bethovenit në D maxhor.
Ku është kasaforta?
Eshtë ngarkuar në kamion.
Ndaloni!
Ndalojeni kamionin!
Çfarë po ndodh? Ne kemi marrë urdhra.
Tani morët urdhra të tjerë. Hapeni.
Ok. Ja çfarë dua...
Ata mendojnë se kasaforta po shkon atje ku është nisur.
Kështu që do qëndrojmë me të.
Do e ndjekim deri në...
- Ku po shkon kjo? - Në Faiv Point, drejt rrugës.
Kështu që do shkojmë dhe ne në Faiv Point.
Ku të shkojë kasaforta, do shkojmë dhe ne.
- Do na drejtojë tek ata. - Ok. Ejani.
Ju të dy ejani me mua.
Djema,
shikoni, Françesko gjeti këtë.
Kalorësit e ngarkuan në internet 20 minuta më parë.
Arsyeja pse jemi këtu është sepse
nuk mund dhe nuk duhet të dorëzohemi.
Filluam diçka më të madhe se kaq
dhe do ta përfundojmë.
Kujtoni emrin e Xhek Uajldërit kur ta shihni drejtpërdrejtë,
në Faiv Point, Kuins, pas 7 orësh.
Shfaqja fillon pas gjysëm ore dhe për atje jemi nisur.
S'e di shef... Nuk dua të tregohem mosbesues,
por këta janë pak tinëzarë.
Rods, ata janë argëtues.
Njerëzit janë mbledhur këtu në Faiv Point,
ku Kalorësit e kanë tërhequr FBI-në në shfaqjen e tyre të fundit.
Mbajini sytë tek kamioni. Të shohim kush do të afrohet.
Në rregull.
- Agjenti Rods. - Po?
Shohim diçka. Dikush po i afrohet kamionit.
Eshtë një grua.
- Mos lëviz! - Dreq!
Ç'dreqin po ndodh këtu?
Majk, është ai tipi i televizionit.
Ulini armët.
Shikoni kush erdhi. Kalorësi i pestë.
Seriozisht e ke? Unë po i ndjek njësoj si ti.
Nuk po ndjek më njeri unë. Gjithmonë ke qënë një hap përpara,
por gjeje çfarë, jam unë një hap para teje tani.
Të kapa tani!
- Ju djema jeni kaq budallenj. - Vërtetë?
Ky është vendi ku bëri provën
Lionel Shrajku.
Këtu e dhashë unë shfaqjen e parë.
Tani, nëse doni të dukeni akoma më shumë idiotë,
pse nuk e hapni kasafortën?
Dhe ndërkohë që e hap atë, agjenti Rods,
ju vjen keq të merrni një pozë
ku të dukeni i çuditur?
Do më pëlqente ta vendosja në kopertinën e DVD-së time të re.
- Hapeni kasafortën. - Në rregull, hapeni.
Çfarë?
Jo!
Ç'është kjo?
Qëndroni pas!
Kujt nuk i pëlqen një numër magjik i mirë?
Ata e dinin që do e ndiqnit kasafortën.
Dhe një herë tjetër, ç'orientim.
Pyetja që më vjen në mendje tani, agjenti Rods, është:
Çfarë ndodhi me kasafortën e vërtetë?
Largohuni!
Hapni rrugën!
FBI, hapni rrugën.
Çfarë është magjia?
Magjia është mashtrim, por mashtrim i dizenjuar
për të argëtuar, inspiruar.
Hapni rrugën!
Eshtë besim dhe besnikëri.
Pa këto cilësi, magjia,
si një formë arti, nuk do të ekzistonte më.
Po sikur këto cilësi
të mos përdoren për qëllime të mira
por për të mashtruar, gënjyer?
Qëllimi i parë është lakmia,
dhe më pas magjia.
Eshtë krim.
Kështu që, sonte,
në shfaqjen tonë të fundit,
do rregullojmë disa gjëra.
- Ç'po ndodh këtu, Rods? - S'e di.
Koha për shfaqje.
Ja ku janë, në tarracë. Lëvizim!
Nisuni, nisuni, nisuni.
- Jepini. - Dilan!
- Ç'bën këtu ti? - Ata po shkojnë në drejtim të gabuar dhe ti e di.
Rods, eja tani.
Duhet të më besosh. Bëj një hap besimi.
Prit...
- Unë do shkoj me të. - Unë do të të ruaj, do jem këtu.
Jepini, jepini!
- Deniëll? - Po?
Le të themi, pas një viti duke jetuar me rrezik
me momente që na kanë lënduar,
do doja të të shprehja ndjenjat e mia në lidhje me marrëdhënien tonë.
Ok.
Ku të takova për herë të parë, mendova se ishe një...
trap.
Ok...
Dhe?
Jo, jo, kaq kisha...
- Kjo ishte e këndshme. - Ok.
- Më preku. - Po.
- Ta thashë me gjithë zemër. - Nuk të thashë ku më preku.
Çfarë do bëni pasi të mbarojë e gjithë kjo?
S'e di. Udhëzimet tona mbarojnë pas shfaqjes së sotme.
Edhe nëse "Syri" nuk ekziston, edhe nëse na kanë mashtruar
dhe i kalojmë 20 vitet e ardhshme në burg,
do të thoja që...
E di...
Edhe unë gjithashtu....
Oh, mua mos më llogarisni.
Ja ku janë!
Kapini! Shkoni!
Shkoni dhe kapini!
Çfarë dreqin...
Dreq!
Përshëndetje Nju Jork!
Faleminderit për magjinë!
Dhe faleminderit që jeni një publik kaq i shkëlqyer!
Fatkeqësisht, si të gjitha gjërat, dhe ne e kemi një fund.
Kështu që, do donim ta nisnim shfaqjen e sotme,
duke ju thënë mirëupafshim.
Ajo që donim, ishte ta bënim botën nje shfaqje magjike.
Dhe të sillnim pak magji në këtë botë.
Hapuni!
Ky ishte një udhëtim i mrekullueshëm për të gjithë ne.
Eshtë koha që ne të zhdukemi.
Natën e mirë Nju Jork! Dhe faleminderit që besuat!
Jo!
E marrtë dreqi!
Më fal!
Ke të drejtë, është më e madhe se ne.
Eshtë një nga ato rastet kur nuk jam
e lumtur që kam të drejtë.
Pra, them se ky ishte fundi.
Vërtetë?
Dilan! Dilan!
Ben....
- E shikon këtë? - Çfarë?
Ku janë paratë e vërteta?
Arrestojeni!
Duart lartë!
Tani!
Ma kanë punuar!
- Jam i sigurtë që ashtu do thuash. - Po, por mund ta provoj.
Gjithmonë mundem.
Ashtu siç parashikova se ti do luaje rolin e budallait.
Le ti japim fund kësaj, ok?
Nuk ka kamera këtu.
Djema, mund të më lini disa minuta vetëm me mikun tim, ju lutem?
Patjetër.
Kam disa informacione për të të dhënë.
- Mendon se do e lë me kaq? - Nëse ke akoma disa vlera...
Pas këtyre hekura, njeriu ka kohë të mendohet.
Dhe jam i sigurtë që e di se si e kanë bërë.
Të kujtohet numri me lepurin në shfaqjen e dytë?
Kutia nuk ishte asnjëherë bosh.
As dhoma...
Pasi hynë në magazinë,
kalorësit e lanë kasafortën aty ku ishte
dhe e kthyen të gjithë dhomën në një kuti të madhe lepuri.
Ju vajtët aty, apo jo?
Dhe menduat se dhoma ishte bosh.
E bënë marifetin përsëri,
që ju bënë të besonit se kasaforta ishte vjedhur.
Kështu që ju i larguat të gjitha rojet.
Dhe ndërkohë që ju ishit të zënë
duke luajtur me tullumbace,
dikush hyri në magazinë.
Kush?
Xhek Uajldër.
Oh dreq!
Jo, pa dyshim që jo.
Ai vdiq para syve të mi.
Vetëm nëse nuk vdiq me të vërtetë.
Eshtë e kyçur.
S'më keni dëgjuar mua? Asgjë nuk është ndonjëherë e kyçur.
Bravo të qoftë zoti Uajldër!
U bëre burrë tani, Xhek!
Ai u largua me një makinë FBI-je, apo jo?
U drejtua për nga ura
ku e prisnin Kalorësit e tjerë
me një makinë identike për ta ndryshuar.
U deshën vetëm disa sekonda për të bërë ndryshimin.
Kështu që, kur ti hyre në makinën që po merrte flakë,
më duhet të them që ishte akt heroik,
desh vdiqe duke shpëtuar atë që unë mendoj se ishte
një kufomë nga morgu.
Pse të bësh gjithë këtë lojë të zgjuar dhe të rrezikshme
vetëm për t'ia hedhur një personi të vetëm?
Ata nuk mbajtën para fare, nga ato që morën.
Nuk e kam idenë pse e bënë këtë gjë,
por sapo të dhashë informacione
që janë të vlefshme.
- Në fakt, jo. - Çfarë?
Mu dha mundësia për të studjuar
rastin e Lionel Shrejkut.
Përpjekjen e tij për tu rikthyer.
Aksidentin e tij!
Kompania që i mohoi dëmshpërblim familjes së tij
ishte Sigurimet Treslër.
Banka që detyrohej të shlyente borxhin,
ishte Kredit Republikan, në Paris.
Kredit Republikan në Paris.
Ç'lidhje ka kjo?
Një tragjedi e tillë ndodh çdo minutë.
Pas gjithë kësaj, na drejtojnë këtu
që të humbasim në Parkun Qëndror në 2:00 të mëngjesit.
Ke të drejtë, por duhet të jemi këtu.
- Thjesht duhet të gjejmë... - Atë?
Pema e Lionel Shrejkut.
Dhe letra në xham.
Ç'duhet të bëjmë tani?
"Syri".
Kjo është teoria ime e re.
Legjenda thotë që "syri" është në çdo vend.
Duke pritur
për magjistarët e vërtetë,
për të dalluar veten e tyre,
nga magjistarët mediokër.
Ndoshta ai ishe ti.
Thellë brenda teje, ti nuk doje gjë tjetër veçse
të ishe pjesë e "Syrit".
Por nuk të ftuan asnjëherë.
Kështu që u mundove t'i shkatërroje.
Por, çfarë ndodhi në realitet?
Ti i ngrite nervat.
- "Syri" nuk është i vërtetë. - Atëherë më shpjego,
- kush qëndron pas gjithë kësaj? - Dikush që është me fiksime!
Dikush që është përgatitur të sakrifikojë çdo gjë.
Dikush, aq i përgatitur për të humbur,
sa nuk dihej nëse do ia dilte, deri sa shfaqja përfundoi.
Nuk më duhet një profil. Më duhet një emër. Kush?
Nuk e di kush!
Por kishin mundësi të hynin në magazinë,
për të vendosur pasqyrat.
Gjithmonë një hap para meje,
dhe para FBI-së, natyrisht.
Jo një herë, jo dy herë, por sistematikisht.
Sikur të kishin ndonjë person brenda...
Do të thotë...
Ti...
Pse?
Pyetje me vend.
Ke të drejtë.
S'e ke idenë sa shumë kam pritur
ta shoh atë shprehje në fytyrën tënde.
Pse?
Çfarë do prej meje?
Çfarë dua?
Dua që të kalosh gjithë jetën tënde në këtë qeli,
duke parë të katër muret,
dhe duke pyetur veten se si nuk e kuptove dot.
Ishe aq i verbuar nga egoja jote,
saqë i mbushe mendjen vetes se ishe një hap para
kur në të vërtetë ishe gjithmonë dy hapa pas.
Dilan!
Prit pak.
Dilan!
Ti s'mund ta bësh këtë!
Dilan!
Pse?
Oh, Zot i madh!
Nuk e prisja këtë!
Eshtë e pamundur!
S'ka mundësi!
- Kjo ishte pa dyshim... - Shumë e mirë.
Faleminderit.
Kur thashë "Duhet të jesh gjithmonë më i zgjuari në dhomë"...
Kishim rënë dakord.
Ok...
Henli!
S'e kam parë ndonjëherë kaq pa fjalë.
Merre atë si një kompliment të madh.
Shoku, më fal që ta kam sjellë në majë të hundës.
Vërtetë...
Dëgjo, meqë ra fjala...
Unë gjithmonë kam besuar 100% në magji
dhe jam munduar t'i mbaj këta të bashkuar...
Merit, ti je pjesë e kësaj tashmë.
Zoti të bekoftë.
Ejani.
Magjia e vërtetë mblodhi 4 magjistarë të veçantë
dhe i bëri të punojnë së bashku.
Dhe kjo është pikërisht ajo për të cilën bëhet fjalë.
Kështu që, mirëseerdhët.
Mirëseerdhët tek "Syri".
Të gjitha ishin të ndërlidhura.
Krediti Republikan, Sigurimet Treslër...
Përshëndetje!
Përshëndetje.
Po Elkorni?
Ç'lidhje kishte me Shrejkun?
Elkornët e filluan biznesin e tyre duke prodhuar kasaforta.
Përdornin çelik të lirë...
Paguanin vetëm gjysëm çmimi. Dhe kur kasaforta arriti në fund të lumit,
u deformua dhe ai ngeci.
Ai ishte babai yt?
Patjetër.
Isha 12 vjeç,
dhe që atëherë, unë,
krijova një personalitet timin.
E dizenjova dhe e punova deri në detaje të vogla,
por gjëja e vetme që nuk doli ashtu siç e kisha imagjinuar,
ishe ti.
Dhe e di që konkluzioni logjik për ty
është që ta zgjidhësh këtë çështje dhe,
të më dorëzosh mua.
Po.
Por ti e di si ndihem unë për zgjidhjet
dhe logjikën.
Dhe ti e di gjithashtu,
që unë mendoj se disa gjëra është më mirë të lihen të pashpjeguara.
Një sekret tjetër për tu kyçur.
Afrohu...
Më shumë...
Sepse tani, ti e di sekretin tonë.
Ne mund të jemi kudo, duke vëzhguar.
Po kërkojmë dikë që të na ndihmojë në numrin tonë të ardhshëm.
Pas numërimit deri në 3,
hapi sytë,
dhe më thuaj së çfarë sheh.
Një, dy...